1886 yılında, 1 Mayıs’ta ABD’nin Chicago kentinde İşçilerin, İŞ GÜNÜ’nün 8 saat olması için başlattıkları mücadelede pekçok kişi yaralandı, öldü. DİRENİŞ’in öncüsü 4 sendikacı yargılandı ve idama mahkum oldu. Emekçiler ağır bedel ödedi.
SERMAYE’nin kar hırsı, acımasızlığı ,baskılar, tehditler, ölümler, EMEKÇİLERİ yıldıramadı, sindiremedi. 1 Mayıs Günü, 1889’da İŞÇİ BAYRAMI olarak benimsendi ve o tarihten buyana bütün dünyada “EMEK VE DAYANIŞMA” günü, kitlesel olarak kutlanıyor.
Ülkemizde de 1923’ten itibaren kutlanmakta olan 1 MAYIS, 1977 yılında İstanbul Taksim Meydanı’nda kana bulandı. Kutlama yapan emekçilerin üzerine açılan ateş ve yaratılan panikte 34 işçi öldü ve pekçok emekçi de yaralandı. Katliam ve vahşetin acıları hiç kapanmadı. TAKSİM MEYDANI,1 Mayıs kutlamalarının simgesi oldu, siyasal iktidarlarca genellikle sudan bahanelerle kutlamalara kapatıldı.
İşçi Bayramlarını kutluyoruz ama hala gerçeği yansıtmayan ve çok çabuk aşınıp, açlık sınırının altına düşen asgari ücreti, emekçilerimize reva görüyoruz. İşyerlerinde gerekli donanım ve teknolojik eksiklikler nedeniyle çoğu Kömür madeni ocaklarında fabrikalarda ve inşaatlarda olmak üzere yüzlerce işçimiz can veriyor, yakınları öksüz ve yardıma muhtaç kalıyor. Kimi işçilerimizin güvenli sürekli çalışma ve düzenli ücret alma güvencesi yok.
Haklarını alamayan işçilerimiz, meydanlarda taleplerini dile getiriyor. Son örneği Ankara’da görüldüğü gibi Açlık Grevi ile yaşam tehlikesine katlanarak mücadelelerini sürdürüp sonuç alabiliyorlar. Bütün olanaksızlıklara ve yaşanan acılara karşın EMEK VE DAYANIŞMA günü kutlamaları sürüyor.
Günümüze kadar genellikle çeşitli bahaneler ileri sürülerek yaratılan güçlüklere ve engellemelere rağmen birlik ve dayanışma içinde haksızlıkla mücadele eden, DİRENİŞLERİNİ sürdüren emekçilerin 1 Mayıs “EMEK VE DAYANIŞMA” gününü kutluyor ve ölenleri saygı,sevgi ve rahmetle anıyoruz. Yaşayan emekçilerimize başarılar diliyoruz.


YORUMLAR